CLOSE

Novosti

Navigacija

Antipsihotici

DOPAMINSKA PATOGENETSKA HIPOTEZA SHIZOFRENIJE

Hiperaktivnost dopaminskih neurona čija su stanična tijela smještena u području ventralnog tegmentuma a aksoni im završavaju u tuberculum olfactoriusu, nuccleusu accumbensu, amygdalama i gyrusu cingulusu te tvore mezolimbički dopaminski put, izaziva povećano oslobađanje neurotransmitora dopamina i pojavu pozitivnih psihopatoloških simptoma shizofrenije. Blokada pak postsinaptičkih dopaminskih receptora antipsihotičnim psihofarmacima i posljedična nemogućnost vezanja neurotransmitora dopamina za receptore, izaziva pojavu negativnih psihopatoloških simptoma shizofrenije.

Suvremeno je shvaćanje i stav da je shizofrenija etiološki heterogen poremećaj tj. da etiološki nije jedan, jedinstven i jednoznačan poremećaj nego složen i višeznačan što potvrđuju i mnogobrojne hipoteze o etiologiji i patogenezi od kojih ni jedna teorijski i empirijski ne objašnjava u potpunosti njezinu etiopatogenezu. U kontekstu takvog poimanja etioloških čimbenika i patogeneze uveden je i novi pojam označen terminom shizotaksija, a znači sklonost odnosno predispoziciju za razvoj shizofrenije i temelji se na premisi da geni za shizofreniju uzrokuju kliničke, kognitivne i biološke promjene i prije samog početka psihoze. To je pak vrlo važno za preventivne aktivnosti i otvara mogućnosti za uvođenje novih i učinkovitijih mjera i postupaka u prevenciju shizofrenije.

Tipični antipsihotik
Klorpromazin prvi je neuroleptik te stoga ima i povijesno značenje, a 1952. g. počeo se primjenjivati u liječenju psihotičnih pacijenata. Prema pak kemijskoj strukturi spada u skupinu fenotijazina